به گزارش خبرگزاری حیات، در بین رزمندگان اسلام در ایام ماه محرم شور و حال وصف ناشدنی حاکم بود که گویی در کربلا و در رکاب سرور و سالار شهیدان می جنگیدند.در ایام محرم و صفر عملیات‌های زیادی نبود. به جز چند عملیات محدود مانند عملیات محرم در سال 62 که در منطقه دهلران انجام شد. محرم و صفر از ابتدای شروع جنگ رفته‌رفته به سمت تابستان می‌رفت و در تابستان هم کمتر عملیات می‌شد. علت هم قدرت بیشتر دشمن در فصل گرم بود که برای مثال در فصل گرم زمین کمتر حالت باتلاقی دارد و توان مانور زرهی دشمن خیلی زیاد می‌شود. به همین علت در ایام محرم و صفر رزمنده‌ها بیشتر در حالت اردوگاهی بودند و در خط مقدم نبودند، و عزاداری‌ها در اردوگاه برقرار بود.در جاهایی که مرکز ستاد و تیپ ها و لشکر ها بود ، معمولاً بچه ها حسینیه بزرگی داشتند و متصدی آن حسینیه هم معاونت تبلیغات بود.در زمان جنگ تبلیغات رزم و یا لشکر بر عهده من بود و از مراکزی که روحانی برای ما اعزام می کردند سخنران و مداح دعوت می کردیم و آنها هم برای ما برنامه های متمرکز اجرا می کردند و در مقر هایی هم که کوچکتر بود و امکان تجمع چند هزار نفره نبود ، بچه ها با دسته های کوچکتر عزاداری خودشان را داشتند و مراسم ایام محرم را برگزار می کردند و معمولا تمام مقرها یک مرکز صوت داشت و این مقرها نوارهای ایام محرم را به فراخور فرارسیدن این ایام، تاسوعا ، عاشورا و ... برنامه های ویژه را برگزار می کردند.رزمندگان با نصب پرچم ، پیشانی بند و پلاکارد در سنگر ها ایام عزای سید الشهدا (ع) را به نمایش می گذاشتندو نهایت بهره برداری را از محرم می کردند.غروب ها بلندگوی تبلیغات گردان مداحی پخش می کرد که معروفترین آن صدای دلنشین حاج صادق آهنگران بود. بچه ها در گوشه ای از تپه ها خلوت می کردند و همزمان زمزمه هایی در دل خود نجوا می کردند که خدا میدانست چه می گویند... آنها آرام و بی قرار بودند و همه وجودشان حسینی بود و به شوق شهادت لحظه شماری می کردند و خدا می داند الان کجایند...در بین رزمندها مداحان خوش صدایی هم بودند که مداحی می کردند اگر چه جبهه ها همواره نوحه و سینه زنی بر پا بود اما در ماه محرم بیشتر به چشم می آمد. در لشگر ویژه 25 کربلای مازندران، مداحانی چون شهید سیدمجتبی علمدار بودند که نوای دلنشین آنها فضای معنوی جبهه را عطرآگین می کرد. علمدار با اینکه فرمانده گروهان سلمان در گردان مسلم بود اما عشق و ارادت وی به اهلبیت (ع) را در مداحی ابراز می داشت.